از این رو بر آن شدیم تا با به تصویر کشیدن اتفاقات گذشته و یادآوری خاطرت بتوانیم از درصد خطا هایمان را در آینده بکاهیم.

هان؛ بچش هوادار بچش طعم دغل بازی ها و نامردمی های انسان های این روزگار پست را که هیچ وقت نتوانستند به خود بفهمانند که اگر تو،توی هوادار نبودی اکنون نامشان بر سر زبان ها زمزمه نمیشد.

به یاد بیاور روز های ابتدایی فصل همه شوق شروع لیگ را داشتیم و تشنه ی دیدن پرسپولیس مان بودیم

لیگ شروع شد انتظار ها به پایان رسید و بازی با ملوان بود؛ هوادارانی که فقط و فقط برای نشان دادن عظمت تیمشان و حمایت از تیم محبوبشان به آزادی آمده بودند ناگهان رنگ عوض کردند در دقایق ابتدایی بازی با شعار هایی عجیب و مشکوک نام علی دایی سرمربی تیم راه آهن را فریاد می زدند غافل از این که ما پرسپولیسی هستیم و سرمربی تیم مان کسیست که به نیمکت مقابل چشمانمان تکیه زده نه  سرمربی تیمی دیگر و ما هدف مان چیزی جز موفقیت پرسپولیس نیست، حالا چه دایی به این نیمکت تکیه داده باشد چه استیلی و چه دنیزلی..

ولی از یاد بردی هدفت را و به جای فریاد زدن نام مقدس پرسپولیس نام علی دایی را فریاد می زدی که همان فریاد هایت قرار بود فصلی کابوس وار برای خودت و تیمت رغم بزند

با فریاد های مان تیم خودمان را به حاشیه و بحران و قهقرا بردیم، تیمی که سال هاست نام های زیادی در آن آمدند و ماندند و رفتند و آنچه ثابت مانده فقط خودش بوده و نام مقدسش

به حمید استیلی می رسیم مربی تازه کاری که با چشمان اشک آلود از پرسپولیس که خانه اش بود بیرونش کردیم ،انگ بی غیرتی به کسی زدیم که یادمان نرفته از جان گذشتگی هایش برای تیم محبوبش ، به خانواده ی کسی فحاشی کردیم که زندگیش را پرسپولیس می دانست و هواداران را خانواده ی خود.

حمید استیلی نتایج اسفناکی داشت ولی فحاشی به او و فریاد زدن نام مربی تیمی دیگر از از ابتدای فصل گریبانش را گرفته بود و خوب می دانیم دلیلش هم نتایجی نبود که او با پرسپولیس گرفته بود

دلیلش گناه های کبیره ای بود که حمید استیلی انجام داده بود به عنوان مثال از بزرگترین گناه هایش این بود که جای علی دایی را گرفته بود کسی که خود پیشنهاد پرسپولیس را رد کرد و بعد شروع به حاشیه سازی کرد  ،گناه دیگر حمید استیلی رفاقت با حبیب کاشانی بود و ما به خاطر مشکلمان با کاشانی استیلی را هم سوزاندیم مدیری که از لیست 9 نفره ی استیلی توانست 2 نفر را جذب کند !!

هر هفته که می گذشت نتایج بدتر میشد و فحاشی به استیلی بیشتر ولی هر چه تامل می کنیم برای این سوال خود پاسخی نمیابیم ؛چرا استیلی بعد از اولین باخت مورد فحاشی قرار گرفت ولی دایی بعد از 5 باخت پیاپی و خوردن 4 گل در آزادی و قرار گرفتن در رده ی چهارم گروه چهار تیمی آسیا باز هم تشویق شد؟!!!!...

دلیلش شاید در نحوه ی روی کار آمدن استیلی باشد و اینکه جای دایی را گرفت ولی فکر که می کنیم می بینیم خود علی دایی هم به ناحق نیمکت پرسپولیس را تصاحب کرد.

کسی که با تمام ستارگان تیم ملی فوتبال ایران نتایج فاجعه باری گرفته بود و پس از باخت به عربستان در آزادی خانه نشین شد به ناگاه به صحنه ی فوتبال برگشت ...

دایی سرمربی پرسپولیس شد و جای زلاتکو کرانچاری را گرفته بود که تیم را با سیری کاملا صعودی به رده ی سوم جدول رسانده بود و نتایج بسیار خوبی گرفته بود و احتمال ارتقای رتبه ی پرسپولیس در جدول کم نبود....

ولی چرا نام کرانچار ور آزادی فریاد زده نشد؟چون او کرانچار بود و ایشان دایی؟یا شاد دلیلش را باید از هدایت کننده های سکو ها پرسید ،شاید هم دلیلش ضعف توان مالی و نفوذ کرانچار نسبت به این دوست عزیز باشد...

نگارش این مطالب چیزی نیست جز تکرار مکررات و ایجاد خستگی در ذهن شما هوادار گرامی ولی هوادار همیشه هوشیار است و حوادث اطرافش را خواهد دید و تجزیه و تحلیل خواهد کرد.

از جمله دلایل تشویق شدن دایی توسط هوادارن تیمی که استیلی مربی آن است را شاید برخی در غیرت و تعصب و علاقه ای بدانند که به ضعم آنان دایی به پرسپولیس و هوادارانش دارد و استیلی نه.....

شاید حق با آن دسته هوادارانی باشد که چنین می اندیشیدند  ولی ما فراموشکار نیستیم ،علی دایی را پرسپولیس و هوادارانش به جایی رساندند که بشود شناسنامه ی فوتبال ایران در مجامع بین المللی ولی همین اسطوره هنگامی که به هرتابرلین پیوسته بود در پاسخ به خبرنگاری که از وی پرسید تیم سابقتان چقدر در موفقیتتان نقش داشته؟با لحن مغرورانه و همیشگی خود فرمودند تاثیر زیادی نداشته من خودم زحمت کشیدم و به اینجا رسیدم ..دوست عزیز شما زحمت کشیدی کسی منکر نیست ولی آیا اگر فوتبالتان را در تیم بانک ملی دنبال می کردید باز هم همین سرنوشت در انتضارتان بود؟خیر آقای دایی پرسپولیس و هوادارانش شما را به اینجا رسانده اند....

بعد از بازگشت به پرسپولیس کاملا عوض شده بودید انگار آن علی دایی مغرور و خود پسند سابق نبودید ...

روی سکو ها نامتان را فریاد میزدند حتی بعد از 5 باخت پیاپی،حتی بعد از رفت و برگشت باختن به استقلال و حتی بعد از کسب رتبه ی چهارم گروه در جام قهرمانان آسیا باز هم فریاد علی دایی و ابراز احساسات هواداران به اسطوریشان لحظه ای فروکش نمی کرد...

ولی حمید استیلی بعد از اولین باخت هواداران تیمی که تا چند سال پیش همه ی زندگی و عشقش بود پشتش را خالی کردند و بدترین نوع فحاشی را به وی و خانواده اش کردند...

استیلی بازیکن پرسپولیس نبود و فقط شما بودید؟استیلی با غیرت نبود و فقط شما بودید؟استیلی برای گل نشدند توپ سرش را سد نمی کرد و فقط شما کردید؟

چرا آقای دایی چرا پشت استیلی باید خیلی زود خالی شود و پشت شما نه؟یادمان نرفته کاری کردیم که استیلی بعد از تساوی جلوی ملوان نای بلند شدن از روی نیمکت را نداشته باشد و اشک در چشمانش حلقه بزند یادمان نرفته بی مهری ها و قدر نشناسی هایمان را...

چرا زمان مربی گری شما همه ی پیکان ها به سمت بازیکنان و مدیر و زمین و داور بود ولی نوبت به استیلی که رسید او شد سیبل تمام انتقادات و فشار ها؟

شاید استیلی هم قدرت مالی و نفوذ شما را نداشت که هواداران پشت او را هم خالی نکنند..

هدف از این مقایسه ها این نیست که نتایج شما بهتر بوده یا نتایج استیلی چون شرایط تیم و فشار ها و حواشی متفاوت بود نتایج شما هم کاملا متفاوت است و طی 1 سال و نیم دو جام به ارمغان آورده اید ولی رکورد های منفی هم کم نزدید استاد!

بحث پیرامون غیرتی است که دم از آن می زدید و عشقی که به هواداران پرسپولیس و تیمشان دارید...

به استیلی انگ بی غیرتی زدیم و از خانه اش تردش کردیم ،هنوز چهره اش در بازی شاهین مقابل پرسپولیس در ذهنم هست هیچوقت فراموش نمیکنم لحظاتی را که شاهین حمید استیلی مقابل پرسپولیس بود ولی او هنوز هم پرسپولیسی بود هیچوقت یادم نمی رود آن ثانیه ها را که استیلی به دسته ی صندلیش چنگ می انداخت و خود را به نیمکت می چسباند تا نکند از جایش برخیزد و بخواهد قد علم کند جلوی هوادارن پرسپولیس ؛هوادارانی که از ته دل عاشقشان بود ...

یادم نمی رود فشاری که برای کنترل خود بعد از موقعیت های تیمش تحمل می کرد و خم به ابرو نمیاورد....

یادمان نمی رود اشک هایش را وقتی بی غیرت خواندیمش و با دست هایمان به او اشاره می کردیم و رکیک ترین الفاظ را نثار خانواده اش می کردیم...

ولی ما قدر نشناس بودیم و بی مهری کردیم به کسی که دوستمان داشت و عاشقمان بود و فریاد زدیم نام کسی را که جهان را خلاصه شده در نام خودش می دید و می بیند.....

آقای اسطوره،آقای با تعصب؛ کاپیتان محبوبمان علی کریمی را که می شناسید ؟به خاطر می آورید بازی استیل آذین مقابل پرسپولیس را؟پاس گل استیل آذین را کریمی صادر کرد ولی بعد از گل و برتری تیمش مشت گره کرده و بالا و پایین پریدنش را ندیدیم بلکه چیزی که از او دیدیم پیراهن سرخ پرسپولیس بود که زیر لباس تیمش به تن کرده بود و با اینکه تیمش بازی را برده بود ،هنگام اخراج از زمین پیراهن استیل آذین را به زمین کوبید و عشقش را سالهاست به ما ثابت شده بار دیگر به رخ مان کشد...

با غیرت و با تعصب یعنی امثال کریمی ها و استیلی ها،استاد شما عاشق هستید ولی نه عاشق پرسپولیس عاشق خودتان هستید و غیرتتان هم فقط به خودتان است...

«من عاشق این هواداران هستم با شادیشان شادم و غمشان غمگین» جمله ی آشناییست به گوشتان، اینطور نیست جناب آقای عاشق؟درست است شما این جمله را راجع به هواداران پرسپولیس گفته بودید ولی ثابت کردید عشق و غیرت و تعصبتان فقط به شخص خوتان است و بس...

بازی پرسپولیس و راه آهن بود شما و تیمتان برای بقا در لیگ نیاز مبرم به سه امتیاز مسابقه داشتید ولی خدارا شاکریم که این حساسیت موجب شد تا شما چهره ی واقعی خود را نمایش دهید به هوادارانی که دم از علاقه به آنها می زدید ولی خیلی زود نقاب از چهره تان برداشته شد.

تیمتان که گل سوم را  که به ثمر رساند خیلی خوشحال بودید کار هایی می کردید که قبلا با گل زدن پرسپولیس انجام می دادید نه گل زدن به پرسپولیس  ولی یادتان نبود این  حرکات جلوی هوادارانی از شما سر زده که گفته بودید با شادیشان شادید و با غمشان غمگین.حق با شما بود باید هم خوشحال باشید چون هواداران پرسپولیس هم از اینکه تیم بحران زده یشان سه گل از تیم شما دریافت کرده بسیار مسرور بودند و از شادی در پوست خود نمی گنجیدند....

چهارمین گل تان که وارد دروازه ی پرسپولیس شد حرکات و شادی های عجیب تری از شما دیدیم. شبیه شادی هایی بود که بعد از تنها بردتان در دربی انجام می دادید البته باز هم حق داشتید با آن شدت خوشحالی کنید چون هواداران پرسپولیس با هم شدیدا خوشحال بودند و حتی بعضی هایشان از شدت خوشحالی اشک می ریختند برای چهار گلی که پرسپولیس شان از تیم جنابعالی دریافت کرده است...

سر حرفتان ماندید استاد با شادی هواداران شاد شدید و با غمشان غمگین و خیلی خوب نشان دادید تعصب و علاقه ای که به پرسپولیس و هوادارانش دارید را...

شاید بگوییم فقط از برد تیمتان خوشحال بودید ولی امکان نداشت کمی آرام باشید یا حد اقل بعد از گل چهارم به آسمان نپرید؟!!!

ولی این پایان به رخ کشیدن تعصبتان نبود.بعد از اتمام بازی در کنفرانس مطبوعاتی در حالی که  به شدت از شکست پرسپولیس ابراز خرسندی می کردید گفتید:«خدا به من عزت داده که بالاتر پرسپولیس هستم»

بله آقای دایی شما اکنون در جدول بالاتر از تیم بحران زده ی پرسپولیس قرار گرفته اید ولی هیچ وقت- بار دیگر تکرار می کنم که به ذهن بسپارید- «هــیــــچ وقــت در قلبها بالاتر از پرسپولیس نخواهید بود»

شما مقابل هوادارانی قرار گرفته بودید که حتی برای ثانیه ای پشت تان را خالی نکردند و همیشه کنارتان بودند و حتی در بدترین شرایط  تنها رهایتان نکردند ولی شما  به اشک های شان خندیدید و از شکست شان مسرور شدید..

بخندید استاد شاد باشید و غریو پیروزی سر دهید ولی شما هم با این همه تکبر و غرور روزی خواهید رفت و آنچه تا ابد باقی خواهد ماند پرسپولیس کبیر است..

با این کارتان نه چیزی از پرسپولیس کاسته شد و نه چیزی از هوادارانش ولی چهره ی شما و میزان غیرت و تعصبتان به پرسپولیس و عشقتان به هواداران روز بازی کاملا در چهره تان هویدا بود...

هوادارانی که فقط برای این می خواستیدشان که نامتان را فریاد بزنند و ابزاری باشند برای رسیدن به اهدافتان و اگر چنین نبود هیچوقت از محبوبیت دیگران هراس نداشتید از از سکو ها نام کسی جز شما شنیده شود هراس نداشتید...

عابدزاده را از پرسپولیس چرا از خانه اش بیرونش کردید و حاضر به ادامه ی همکاری با وی نشدید؟حاشیه ساز بود؟بیشتر از خودتان؟!!!!

محسن خلیلی را چطور او را چرا نخواستید؟ گل نزن بود؟

کریم باقری را چرا نابودش کردید؟حتما دیگر عمر فوتبالیش به پایان رسیده بود؟خودتان در چه سنی مستطیل سبز را ترک کردید؟

زمانی که سرمربی تیم ملی بودید چرا علی کریمی را دعوت نمی کردید؟مهارت کافی را نداشت یا تجربه ی کافی ؟

یا شاید هم تمام این کار ها را انجام دادید برای ترسی که از شنیدن نام کسی جز خودتان از روی سکو ها داشتید ؟...

سخت بود که بعد از بازی با عربستان برای تان شعار حیا کن رها کن بخوانند و یکصدا علی کریمی را صدا کنند؟

تحملش را نداشتید که شما روی نیمکت باشید و امثال عابدزاده و باقری و خلیلی تشویق شوند؟

آقای دایی این هواداران خیلی با هوش تر و فهیم ترند از حدی که شما برایشان در ذهن تان تعیین کرده اید...

امید است این گفته ها و یاد آوری گذشته ها تصویر درستی از آینده مقابل دیدگان مان قرار دهد تا دیگر مرتکب اشتباهات سنوات سابق نشویم و کسانی را دوست بداریم که دوستمان دارند و کسانی را ترد کنیم که ساده پنداشته اند و و شعورمان را...